یک یا دو سمعک؟
وقتی هر دو گوش کم‌شنوایی قابل تقویت دارند، دوگوشی بودن می‌تواند مزایای شنیداری مهمی داشته باشد؛ اما تصمیم باید فردی باشد و قانون واحدی که برای همه افراد دو سمعک را اجباری کند وجود ندارد.
مزایای تقویت دوگوشی
- دسترسی به صدا از هر دو سمت سر
- کمک به جهت‌یابی و تشخیص سمت صدا
- کمک به شنیدن گفتار در حضور نویز، به‌ویژه وقتی گوینده از سمت ضعیف‌تر قرار دارد
- امکان استفاده از ارتباط و هماهنگی دو سمعک در سامانه‌های پشتیبان
چه زمانی یک سمعک مطرح می‌شود؟
در کم‌شنوایی یک‌طرفه، گوش مقابل با شنوایی مناسب، یا زمانی که یک گوش عملاً قابل تقویت نیست، یک دستگاه یا راهکارهایی مانند CROS/BiCROS ممکن است مطرح شود. در کم‌شنوایی نامتقارن نیز تصمیم به وضعیت هر دو گوش بستگی دارد.
قوانین و راهنماهای جهانی
در جهان یک قانون واحد و لازم‌الاجرا برای تجویز دو سمعک برای همه وجود ندارد. راهنماهای بالینی کشورها و سازمان‌های حرفه‌ای، در افراد دارای کم‌شنوایی قابل تقویت دوطرفه، تقویت دوگوشی را به‌عنوان گزینه مهم مطرح می‌کنند؛ اما شرایط فردی، توان مالی، مهارت دستی و هدف توانبخشی نیز باید لحاظ شود.
هزینه و نگهداری
دو دستگاه به معنی دو منبع انرژی، نگهداری بیشتر و هزینه اولیه بالاتر است. در مقابل، اگر سود شنیداری دوگوشی برای فرد مهم باشد، صرفه‌جویی در یک دستگاه ممکن است به قیمت از دست دادن بخشی از دسترسی شنیداری تمام شود.
اصل سینا
هدف تجویز دو سمعک فروش دو دستگاه نیست؛ هدف انتخاب راهکاری است که بیشترین سود قابل انتظار را برای فرد ایجاد کند و با شرایط واقعی او قابل استفاده باشد.
پرسش‌های متداول
آیا دو سمعک همیشه بهتر از یک سمعک است؟
برای همه افراد نمی‌توان چنین حکم مطلقی داد. وضعیت هر دو گوش و هدف توانبخشی تعیین‌کننده است.
اگر یک گوش خیلی ضعیف‌تر باشد چه؟
ممکن است تقویت دوگوشی، CROS/BiCROS یا راهکار دیگری مطرح شود؛ تصمیم به آستانه‌ها، درک گفتار و ارزیابی بالینی بستگی دارد.
یادآوری: مطالب این صفحه برای افزایش آگاهی است و جایگزین ارزیابی فردی توسط شنوایی‌شناس یا پزشک نیست.