سمعکها از نظر محل قرارگیری به چند خانواده اصلی تقسیم میشوند. تفاوت فرم فقط ظاهری نیست؛ فضای قطعات، قدرت قابل ارائه، باتری، حساسیت به جرم و رطوبت، سهولت استفاده و امکانات اتصال نیز به طراحی وابستهاند.
IIC؛ کاملاً داخل مجرای گوش
IIC یکی از کوچکترین طراحیهای داخلگوشی است و بخش عمده دستگاه در عمق مجرای گوش قرار میگیرد. برای برخی افراد با آناتومی مناسب و نیاز قدرتی سازگار میتواند گزینه باشد. فضای محدود ممکن است باتری، کنترلها و برخی امکانات را محدود کند.
CIC؛ کاملاً داخل کانال
CIC داخل مجرای گوش قرار میگیرد و معمولاً از ITE و ITC کوچکتر است. اندازه کانال، افت شنوایی و مهارت دست اهمیت دارند.
ITC؛ داخل کانال
ITC بخشی از دستگاه را داخل کانال و بخشی را در ورودی گوش قرار میدهد و نسبت به CIC و IIC فضای بیشتری برای قطعات و کنترل دارد.
ITE؛ داخل لاله گوش
ITE در کاسه گوش قرار میگیرد و معمولاً فضای بیشتری برای قطعات و کنترلها نسبت به فرمهای عمیق کانالی دارد.
BTE؛ پشت گوش
در BTE بدنه اصلی پشت گوش قرار دارد و صدا از طریق تیوب و قالب یا سیستم اختصاصی به گوش میرسد. برای طیف وسیعی از افتها و برخی نیازهای قدرتی بیشتر کاربرد دارد.
RIC/RITE؛ گیرنده در کانال
در RIC بدنه پشت گوش است اما گیرنده نزدیک یا داخل کانال قرار میگیرد. این طراحی در بسیاری از افتهای شنوایی کاربرد دارد و گیرنده، سیم و دام یا قالب نیازمند مراقبت هستند.